لطفا اطلاعات خود را وارد کنید
اطلاعات شما با موفقیت ثبت شد. لطفا کد تأیید را وارد کنید.
اطلاعات شما با موفقیت تأیید شد.
دانلود کاتالوگ
صنعت تولید کفش در جهان امروز ترکیبی پیچیده از طراحی ارگونومیک و مهندسی مواد پیشرفته است که در آن رزین صنعت کفش به عنوان قلب تپنده استحکام و دوام محصول شناخته می شود. استفاده از این ترکیبات پلیمری در لایه های مختلف کفش نه تنها وظیفه اتصال اجزا را بر عهده دارد بلکه خواص مکانیکی حیاتی نظیر انعطاف پذیری و حفظ فرم را نیز تضمین می کند.
تحولات اخیر در شیمی پلیمر منجر به توسعه نسل جدیدی از بایندرها یا همان اتصال دهنده ها شده است که به طور اختصاصی برای آغشته سازی منسوجات بی بافت طراحی شده اند. این منسوجات که پایه اصلی کفی های اشتروبل را تشکیل می دهند نیازمند رزینی هستند که بتواند تعادل ظریفی میان سختی برای حمایت از پا و نرمی برای راحتی حرکت ایجاد کند. در این راستا رزین صنعت کفش پایه آب به دلیل ساختار مولکولی منحصربه فرد و قابلیت های اصلاح پذیری شیمیایی به گزینه نخست تولیدکنندگان پیشرو تبدیل شده است. این مقاله با تکیه بر داده های علمی معتبر به بررسی دقیق چرایی و چگونگی استفاده از این رزین ها در اجزای مختلف کفش مانند اشتروبل و جوراب گیر می پردازد.
رزین های اکریلیک پایه آب که در صنعت با نام لاتکس های اکریلیک نیز شناخته می شوند سیستم های کلوئیدی پایداری هستند که از پلیمریزاسیون امولسیونی مونومرهای استر اکریلیک و متاکریلیک سنتز می شوند. این ساختار شیمیایی به مهندسان اجازه می دهد تا با تنظیم دقیق نوع و نسبت مونومرها خواص نهایی رزین کفش را مطابق با نیاز دقیق هر بخش از کفش طراحی کنند.
یکی از ویژگی های بارز این رزین ها قابلیت تشکیل فیلم پیوسته و مقاوم پس از تبخیر آب است. در فرایند تشکیل فیلم ذرات پلیمری معلق در آب با نزدیک شدن به یکدیگر و غلبه بر نیروهای دافعه در هم ادغام می شوند و شبکه ای یکپارچه را پدید می آورند. وجود گروه های عاملی قطبی در زنجیره پلیمری باعث ایجاد پیوندهای هیدروژنی قوی با سطح الیاف منسوجات می شود که این امر چسبندگی عالی و مقاومت در برابر لایه لایه شدن را تضمین می کند. این ویژگی به ویژه در تولید رزین اکریلیک اشتروبل حیاتی است زیرا کفی کفش همواره تحت تنش های برشی و فشاری شدید قرار دارد.
| ویژگی شیمیایی | تأثیر بر عملکرد رزین کفش | مکانیزم عمل |
| گروه های عاملی کربوکسیلیک | افزایش چسبندگی به الیاف | ایجاد پیوندهای هیدروژنی با سطح زیرآیند |
| دمای انتقال شیشه ای متغیر | کنترل سختی و انعطاف پذیری | تعیین میزان تحرک زنجیره های پلیمری در دمای محیط |
| اتصالات عرضی داخلی | بهبود مقاومت در برابر حلال و آب | تشکیل شبکه سه بعدی و کاهش نفوذپذیری |
| اندازه ذرات امولسیون | نفوذ بهتر به درون منسوج | کاهش ویسکوزیته و افزایش سطح تماس با الیاف |
تولید کفی های اشتروبل یکی از حساس ترین مراحل در فرایند ساخت کفش های ورزشی و ایمنی محسوب می شود. در این تکنولوژی پارچه بی بافت که معمولاً از الیاف پلی استر یا ترکیبات سلولزی تشکیل شده است باید توسط یک ماتریس پلیمری تقویت شود تا بتواند فشار دوخت و نیروهای وارده در هنگام راه رفتن را تحمل کند. رزین اکریلیک اشتروبل در اینجا نقش کلیدی ایفا می کند و با نفوذ به عمق ساختار الیاف آن ها را در یک ماتریس منسجم قفل می کند.
استفاده از سیستم اشتروبل باعث کاهش وزن کفش و افزایش انعطاف پذیری آن می شود. رزین مورد استفاده در این فرایند باید دارای ویسکوزیته کنترل شده باشد تا بتواند به سرعت در میان الیاف نفوذ کند اما از طرف دیگر نباید آنقدر رقیق باشد که باعث کاهش خواص مکانیکی نهایی گردد. تحقیقات نشان می دهد که رزین های اکریلیک اصلاح شده با استایرن یا پلی اورتان می توانند مدول یانگ بالاتری را فراهم کنند که برای حفظ ثبات ابعادی کفی اشتروبل در طول زمان ضروری است.
فرایند آغشته سازی و تشکیل فیلم در منسوجات بی بافت
فرایند آغشته سازی یا اشباع سازی قلب تپنده تولید منسوجات تقویت شده برای صنعت کفش است. در این مرحله لایی بی بافت خام وارد حمامی از رزین کفش رقیق شده می شود و تمام حفرات و فضا های خالی میان الیاف با محلول پلیمری پر می شود. کیفیت نهایی محصول به شدت وابسته به پارامترهایی نظیر کشش سطحی رزین و ترشوندگی الیاف است.
پس از خروج از حمام رزین منسوج از میان غلتک های فشار عبور می کند تا رزین اضافی گرفته شود و توزیع یکنواختی در تمام سطح حاصل گردد. سپس پارچه وارد خشک کن می شود. در این مرحله مدیریت نرخ تبخیر آب بسیار حیاتی است زیرا خروج سریع بخار می تواند باعث ایجاد حباب و ترک در فیلم رزین شود. رزین های اکریلیک پیشرفته با فرمولاسیون های خاص طراحی می شوند تا در دماهای مختلف رفتار رئولوژیکی مناسبی داشته باشند و از مهاجرت ذرات رزین به سطح پارچه در هنگام خشک شدن جلوگیری کنند.
برای اینکه رزین اکریلیک اشتروبل بتواند عملکرد مطلوبی داشته باشد باید زاویه تماس کمی با الیاف داشته باشد. افزودن سورفکتانت های خاص به فرمولاسیون رزین باعث کاهش کشش سطحی و بهبود نفوذپذیری می شود. این موضوع به ویژه در مورد الیاف مصنوعی مانند پلی استر که ذاتاً آب گریز هستند اهمیت دوچندانی پیدا می کند. نفوذ کامل رزین تضمین می کند که تمامی الیاف در تحمل بار مشارکت می کنند و نقطه تمرکز تنش در ساختار ایجاد نمی شود.
علاوه بر کفی اشتروبل بخش های دیگری از کفش نیز نیازمند تقویت هستند که مهم ترین آن ها قسمت پنجه و پاشنه است. موادی که برای این نواحی استفاده می شوند اصطلاحاً شیمیکال شیت نامیده می شوند و رزین به کار رفته در آن ها رزین قدک کفش نام دارد. این رزین ها باید پس از خشک شدن سختی و صلبیت بالایی داشته باشند تا بتوانند فرم کفش را حفظ کنند و از پا محافظت نمایند.
در سال های اخیر فشارهای قانونی و زیست محیطی منجر به جایگزینی گسترده رزین های حلالی با انواع پایه آب شده است. رزین کفش پایه آب فاقد ترکیبات آلی فرار مضر مانند تولوئن است که خطرات جدی برای سلامتی کارگران و محیط زیست ایجاد می کنند. مطالعات ارزیابی چرخه عمر نشان می دهد که استفاده از رزین های پایه آب می تواند اثرات مخرب بر گرمایش جهانی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.
بررسی های جامع نشان می دهد که رزین کفش پایه آب به ویژه در کاربردهایی نظیر رزین اشتروبل و رزین جوراب گیر کفش نه تنها یک جایگزین سبز برای سیستم های حلالی است بلکه از نظر عملکرد فنی نیز در بسیاری از موارد برتری دارد. مهندسی دقیق ساختار شیمیایی رزین های اکریلیک کنترل دمای انتقال شیشه ای و بهینه سازی فرایند آغشته سازی امکان تولید کفش هایی سبک تر مقاوم تر و راحت تر را فراهم کرده است. با توجه به روندهای جهانی به نظر می رسد آینده صنعت کفش در گرو توسعه هر چه بیشتر این رزین های هوشمند و سازگار با محیط زیست باشد که هم نیازهای عملکردی و هم الزامات پایداری را به طور همزمان برآورده می سازند. استفاده از رزین اکریلیک اشتروبل با فرمولاسیون های پیشرفته کلید دستیابی به استانداردهای نوین در این صنعت پویا خواهد بود.
منبع
